Over mij

Is dit het?

Niet omdat ik ongelukkig was. Meer omdat ik voelde dat ik dichter wilde leven bij iets wat voor mij echt voelde. In 2020 veranderde alles. Van de ene op de andere dag werd mijn agenda leeg. Opdrachten vielen weg en ineens ontstond iets wat ik jarenlang nauwelijks had gekend.

Het begon met een dekentje. Ik zat thuis op de bank, onder een dekentje, toen ik ineens dacht:

"Wat als je nou precies weet hoe iets gemaakt wordt?"

Ik keek naar dat dekentje en realiseerde me dat ik werkelijk geen idee had. Wat zijn al die ingrediënten? Wat is polyester? Waar word dit gemaakt? Hoe wordt het gemaakt? En hoeveel handen waren eraan te pas gekomen voordat het uiteindelijk bij mij op de bank lag?

Mijn nieuwsgierigheid nam het compleet over.

Paar telefoontjes later stond ik op een vlasveld in Zeeland. Daar ontmoette ik Dirk, die mij meenam in een wereld waarvan ik niet eens wist dat die bestond. Lijnzaad, vlas, trekken, roten, vezels, spinnen, weven. Een eeuwenoud ambacht dat hier gewoon onderdeel is van ons landschap. Ik weet nog dat ik dacht:

"Hoezo hebben we dit nooit op school geleerd?"

Dat was het begin van Narzuta. Weten waar iets vandaan komt. Nieuwsgierigheid. Ik wilde geen merk beginnen waar simpelweg het woord duurzaam of groen op een label werd geplakt. Ik wilde het allemaal weten. Waar groeit het? Wie maakt het? Wat gebeurt er onderweg? Waarom wordt voor een bepaalde vezel, weving of productiemethode gekozen?

Van lijnzaad tot linnen.

Hoe meer ik leerde, hoe meer ik me realiseerde dat duurzaamheid voor mij eigenlijk heel simpel begint. Weten waar iets vandaan komt. Want pas als je het hele verhaal kent, kun je bewust kiezen.

En dat probeer ik met Narzuta inzichtelijk te maken. Mijn zoektocht begon bij een dekentje, maar ergens onderweg veranderde ook mijn blik op de rest.

Want als je jezelf eenmaal gaat afvragen waar je spullen vandaan komen, ga je die vraag vanzelf ook stellen over je eten. Over hoe je leeft. Over hoeveel je consumeert. Over hoe dicht je eigenlijk nog bij de natuur staat. En uiteindelijk misschien ook wel over hoe dicht je nog bij jezelf en bij elkaar staat.

Die zoektocht bracht ons naar onze boerderij in Assendelft. Een plek waar ik steeds meer terugvind van wat ik belangrijk vind. Buiten zijn. Eten uit de tuin. Maken met je handen. Aan een lange tafel zitten. Goede gesprekken. Mensen bij elkaar brengen. En soms gewoon even niks.

Meer over onze boerderij vind je hier

Ik neem je met Narzuta mee naar de oorsprong van het materiaal. Van lijnzaad tot vlas. Van vezel tot garen. Van garen tot stof en uiteindelijk tot een product dat jarenlang met je mee kan gaan. Niet alleen het eindproduct, maar juist het hele verhaal erachter.

Ik run Narzuta zelf. De producten die je bestelt pak ik in. De mails die je ontvangt schrijf ik zelf. Heb je een vraag, dan krijg je mij aan de andere kant van de mail. En zoek je iets wat niet standaard in mijn shop staat, dan denk ik graag met je mee.

Misschien kan het allemaal groter, sneller en efficiënter. Maar juist dit persoonlijke wil ik graag behouden. Want uiteindelijk gaat Narzuta voor mij niet alleen over wat je koopt. Het gaat over het verhaal erachter.

Terug naar de basis.
En je blijven verwonderen over de magie van de natuur.

Liefs,
Alicja